Jak zamienić wannę na prysznic bez brodzika podczas remontu łazienki

Wanna zajmuje w łazience sporo miejsca, a w wielu domach jest używana rzadko. Podczas remontu właściciele coraz częściej decydują się na jej demontaż i budowę prysznica na poziomie posadzki, bez brodzika i bez progu. Taki prysznic jest wygodny, łatwy w sprzątaniu i dostępny dla osób starszych. Przebudowa wymaga jednak więcej pracy niż wstawienie brodzika w miejsce wanny, bo wodę trzeba odprowadzić z posadzki, a strefa prysznica musi być szczelna na całej powierzchni.

Pierwszy krok: sprawdź wysokość kanalizacji

O tym, czy prysznic bez brodzika jest wykonalny, decyduje różnica wysokości między posadzką a rurą kanalizacyjną. Odpływ w posadzce ma syfon o określonej wysokości zabudowy, a za nim potrzebny jest spadek rury do pionu. Wanna miała odpływ wysoko, nad posadzką, więc tam problem nie istniał. Przy prysznicu na poziomie podłogi cała ta konstrukcja musi zmieścić się w warstwach posadzki.

1. Odkuj fragment posadzki przy pionie lub sprawdź, na jakiej wysokości jest podejście kanalizacyjne.
2. Zmierz odległość od miejsca planowanego odpływu do pionu. Rura odpływowa potrzebuje spadku, zwykle około 2 procent, czyli 2 cm na metr.
3. Sprawdź wysokość zabudowy wybranego odpływu. Producenci oferują modele niskie, przeznaczone do remontów, z syfonem o mniejszej wysokości.
4. Policz, czy odpływ, rura ze spadkiem, warstwa kleju i płytki zmieszczą się w posadzce. Jeśli nie, rozważ podniesienie całej podłogi łazienki o kilka centymetrów albo niewielkie podwyższenie tylko w strefie prysznica.

W blokach z żelbetowymi stropami kucie w głąb jest ograniczone, a zgoda na naruszenie stropu praktycznie nie wchodzi w grę. Dlatego tam najczęściej stosuje się odpływy niskie lub odpływy ścienne, które odprowadzają wodę w ścianę, a nie w posadzkę.

Odpływ liniowy, punktowy czy ścienny

Rodzaj	Spadki posadzki	Zastosowanie
Odpływ punktowy	Kopertowe, w czterech kierunkach do środka	Mniejsze prysznice, wymaga docinania płytek po skosie
Odpływ liniowy przy ścianie	Jednokierunkowe w stronę odpływu	Duże płytki, prosty układ spadków
Odpływ ścienny	Jednokierunkowe w stronę ściany	Remonty w blokach, mała wysokość posadzki

Odpływ liniowy przy ścianie jest dziś najczęstszym wyborem przy wielkoformatowych płytkach, bo spadek wykonuje się w jedną stronę i płytek nie trzeba ciąć po przekątnych. Rozwiązanie z odpływem w ścianie opisaliśmy w artykule odpływ liniowy ścienny w łazience.

Spadki i granica strefy mokrej

Posadzka w strefie prysznica powinna mieć spadek w stronę odpływu, zwykle od 1,5 do 2 procent. Spadek wykonuje się w wylewce lub na gotowych płytach spadkowych, a nie w warstwie kleju. Zbyt mały spadek sprawi, że woda będzie stała na płytkach, zbyt duży jest niewygodny pod stopami.

Prysznic bez progu wymaga dobrze przemyślanej granicy strefy mokrej. Ścianka szklana powinna sięgać tak daleko, by woda z deszczownicy nie wypływała na resztę łazienki. Przy krótkiej ściance lub szerokim wejściu spadek obejmuje większą część podłogi. Dobrze sprawdza się też ustawienie deszczownicy w głębi strefy, z dala od wejścia.

Hydroizolacja krok po kroku

Hydroizolacja jest najważniejszym etapem całej przebudowy. Płytki i fugi nie są wodoszczelne, a woda przenikająca pod nie zawilgaca wylewkę, ściany i strop sąsiada z dołu.

1. Zagruntuj podłoże preparatem zalecanym przez producenta hydroizolacji.
2. Wklej taśmy uszczelniające w narożnikach ścian i podłogi, na styku ze ścianą oraz wokół odpływu. Kołnierz odpływu lub manszeta musi być trwale połączona z warstwą izolacji.
3. Uszczelnij przejścia rur i wyjścia baterii mankietami.
4. Nałóż hydroizolację podpłytkową w dwóch warstwach, krzyżowo, na posadzkę strefy prysznica i ściany do wysokości co najmniej strumienia wody, a najlepiej do sufitu.
5. Odczekaj czas schnięcia przed klejeniem płytek, a jeśli to możliwe, wykonaj próbę wodną w strefie odpływu.

Jeśli po wcześniejszym remoncie pojawia się wilgoć za płytkami, przyczyną bywa właśnie nieszczelność przy odpływie lub narożniku. Taki przypadek omawiamy w tekście o wilgoci za płytkami w kabinie prysznicowej.

Wentylacja i ogrzewanie strefy prysznica

Duża otwarta strefa prysznica oznacza więcej pary wodnej w łazience. Przed remontem warto sprawdzić, czy kratka wentylacyjna działa, i rozważyć wentylator mechaniczny z czujnikiem wilgotności. Przyjemnym uzupełnieniem jest ogrzewanie podłogowe w strefie prysznica, które przyspiesza wysychanie płytek. Przy ogrzewaniu elektrycznym w posadzce łazienki obowiązują zasady stref ochronnych i zabezpieczenie różnicowoprądowe. Przy ogrzewaniu wodnym pętle w strefie prysznica układa się z uwzględnieniem spadków i położenia odpływu, tak by rury nie kolidowały z syfonem.

Bateria, ścianka i wykończenie

Po demontażu wanny zostają podejścia wody na wysokości baterii wannowej. Przy prysznicu trzeba je przenieść wyżej, do wysokości baterii natryskowej, albo zastosować baterię podtynkową z deszczownicą. Korpus podtynkowy montuje się przed hydroizolacją i płytkami, na głębokości określonej przez producenta, z zachowaniem dostępu do wkładu.

• Ścianka szklana ze szkła hartowanego, z profilem lub bez, mocowana do ściany i ewentualnie do sufitu.
• Płytki antypoślizgowe w strefie prysznica, z klasą antypoślizgowości odpowiednią dla mokrych, bosych stóp.
• Fugi odporne na wodę i grzyby, a przy dużych płytkach fugi elastyczne.
• Sprawna wentylacja, bo duża otwarta strefa mokra produkuje więcej pary niż wanna z zasłonką.

Prysznic bez brodzika wymaga więcej przygotowań niż montaż gotowego brodzika, ale daje łazienkę wygodniejszą i łatwiejszą w utrzymaniu czystości. Odpływy liniowe, punktowe i ścienne, a także kratki i syfony, znajdziesz w kategorii odwodnienia łazienkowe i odpływy prysznicowe. Przed zakupem porównaj wysokość zabudowy odpływu z wynikiem pomiaru posadzki, bo to on przesądza o wyborze modelu.