Podstawowe informacje o rurach PCV 110 mm
Rura pcv 110/6m stanowi jeden z najważniejszych elementów systemów odprowadzających ścieki w budownictwie. Jej średnica 110 mm zapewnia odpowiednią przepustowość dla głównych przewodów kanalizacyjnych. Standardowa długość 6 metrów ułatwia transport i montaż w większości projektów budowlanych.
Materiał PCV charakteryzuje się wysoką odpornością na korozję chemiczną oraz działanie agresywnych substancji. Temperatura pracy rurociągu może osiągać wartości do 60°C bez utraty właściwości mechanicznych. Żywotność tego typu instalacji przekracza często 50 lat przy prawidłowym montażu.
Grubość ścianki rury wynosi standardowo 3,2 mm, co gwarantuje odpowiednią wytrzymałość mechaniczną. Waga pojedynczego odcinka oscyluje wokół 7,5 kg, umożliwiając łatwe przenoszenie przez jedną osobę. Kolor pomarańczowy ułatwia identyfikację przewodów kanalizacyjnych na budowie.
System połączeń kielichowych zapewnia szczelność złączy przy użyciu uszczelek gumowych. Tolerancje wymiarowe zgodne z normą EN 1401 gwarantują kompatybilność z akcesoriami różnych producentów. Klasa sztywności SN4 pozwala na zakopywanie rurociągów na głębokości do 4 metrów.
Certyfikaty jakości ITB oraz znak CE potwierdzają zgodność produktu z wymaganiami technicznymi. Producenci oferują gwarancję do 10 lat na swoje wyroby przy zachowaniu warunków montażu. Dostępność na rynku jest wysoka dzięki standardowej produkcji w zakładach europejskich.
Zastosowanie w systemach kanalizacji wewnętrznej
Kanalizacja wewnętrzna wymaga zastosowania rurociągów o odpowiednich parametrach hydraulicznych i mechanicznych. Średnica 110 mm jest optymalna dla pionów głównych oraz przewodów zbiorczych w budynkach mieszkalnych. Przepustowość takiego przewodu wynosi około 7,5 l/s przy spadku 1%.
Montaż wewnętrzny odbywa się najczęściej w szachtach instalacyjnych oraz przestrzeniach technicznych. Możliwość prowadzenia przewodów w ścianach działowych ułatwia ukrycie instalacji. Temperatura w pomieszczeniach nie przekracza zazwyczaj wartości krytycznych dla materiału PCV.
Łączenie z urządzeniami sanitarnymi wymaga zastosowania odpowiednich redukcji i trójników. Standardowe przyłącza muszli klozetowych mają średnicę 110 mm, co eliminuje konieczność dodatkowych elementów przejściowych. Pozostałe urządzenia podłączane są przez redukcje na mniejsze średnice.
Wentylacja kanalizacji wewnętrznej realizowana jest przez przedłużenie pionów ponad dach budynku. Wysokość wylotu powinna wynosić minimum 50 cm nad powierzchnią dachu. [FRAZA] (onninen.pl/produkty/Technika-instalacyjna/Kanalizacja-wewnetrzna) musi być zaprojektowana zgodnie z obowiązującymi normami.
Mocowanie rurociągów do konstrukcji budynku realizuje się za pomocą obejm stalowych lub plastikowych. Rozstaw podpór nie powinien przekraczać 1,5 m dla przewodów poziomych. Punkty stałe umieszcza się co 12 m, pozostawiając możliwość dylatacji termicznej instalacji.
Właściwości techniczne i parametry eksploatacyjne
Wytrzymałość na rozciąganie rur PCV 110 mm wynosi minimum 50 MPa zgodnie z normami europejskimi. Moduł elastyczności osiąga wartość 3000 MPa, zapewniając odpowiednią sztywność konstrukcji. Współczynnik rozszerzalności termicznej wynosi 0,08 mm/m·K, co wymaga uwzględnienia dylatacji.
Odporność chemiczna obejmuje większość substancji występujących w ściekach bytowych i przemysłowych. Kwasy organiczne o stężeniu do 10% nie powodują degradacji materiału. Zasady o pH do 12 również nie wpływają negatywnie na właściwości rury przez cały okres eksploatacji.
Gładkość powierzchni wewnętrznej charakteryzuje się współczynnikiem szorstkości 0,01 mm według Manninga. Ta właściwość minimalizuje opory przepływu oraz zapobiega odkładaniu się osadów. Samoczyszczenie przewodu zachodzi przy prędkości przepływu powyżej 0,6 m/s.
Mrozoodporność materiału PCV pozwala na eksploatację w temperaturach do -10°C bez uszkodzeń. Przewody prowadzone w strefie przemarzania wymagają izolacji termicznej. Całkowite zamrożenie wody w rurociągu może spowodować pęknięcie mimo elastyczności materiału.
[FRAZA] (onninen.pl/produkty/rura-pcv-110) charakteryzuje się również niską przewodnością termiczną wynoszącą 0,16 W/m·K. Właściwość ta ogranicza kondensację pary wodnej na zewnętrznej powierzchni przewodu. Izolacja przeciwkondensacyjna może być jednak wymagana w niektórych zastosowaniach.
Montaż i najczęstsze problemy instalacyjne
Przygotowanie do montażu wymaga sprawdzenia prostoliniowości rur oraz stanu powierzchni łączonych. Fazowanie końców eliminuje uszkodzenia uszczelki podczas wsuwania do kielicha. Środek poślizgowy ułatwia łączenie, ale nie może zawierać substancji na bazie oleju mineralnego.
Prowadzenie rurociągów powinno uwzględniać wymagane spadki wynoszące minimum 1% dla średnicy 110 mm. Kontrola spadków odbywa się za pomocą poziomnicy lub niwelatora w przypadku dłuższych odcinków. Zbyt małe spadki powodują zatykanie przewodu, a nadmierne prowadzą do separacji ścieków.
Najczęstsze błędy montażowe obejmują nieprawidłowe mocowanie przewodów oraz brak uwzględnienia dylatacji termicznej. Sztywne zamocowanie na całej długości może prowadzić do pęknięć przy zmianach temperatury. Punkty stałe należy rozmieszczać zgodnie z wytycznymi producenta systemu rurowego.
Próby szczelności wykonuje się przez napełnienie wodą oraz kontrolę wizualną przez okres 15 minut. Ciśnienie próbne wynosi 0,5 bar dla kanalizacji wewnętrznej. Nieszczelności najczęściej występują w miejscach połączeń oraz uszkodzeń mechanicznych podczas montażu.
Konserwacja instalacji ogranicza się do okresowych płukań oraz kontroli drożności przewodów. Chemiczne środki udrażniające mogą być stosowane okazjonalnie, ale nie powinny zawierać silnych kwasów. Mechaniczne czyszczenie spiralą jest bezpieczne dla rur PCV przy zachowaniu odpowiedniej ostrożności.
